Zdrowie
Dziecko
Higiena
Kosmetyki

Filtry

Zakres cenowy

Natrii fluoridum

Substancja czynna

Fluorek sodu (Natrii Floridum)

Rok wprowadzenia do lecznictwa

1945 rok

Grupa farmakologiczna

Środki przeciwpróchnicze oraz preparaty mineralizujące szkliwo.

Mechanizm działania

Działanie przeciwpróchnicze oraz remineralizujące szkliwo.

Dostępne formy leku

Pasty do zębów, płukanki stomatologiczne, żele, lakiery fluorkowe.

Narządy i układy, na które działa

Tkanki twarde zębów, przede wszystkim szkliwo i zębina, a w mniejszym stopniu także tkanka kostna.

Dyscypliny medyczne stosujące daną substancję

Stomatologia zachowawcza, stomatologia dziecięca, profilaktyka zdrowia jamy ustnej.

Wzór chemiczny

NaF

Produktów:2
Wysyłka dzisiaj InPost
ELMEX Żel do fluoryzacji 25 g
Produkt dostępny w magazynieProdukt dostępny

ELMEX Żel do fluoryzacji 25 g

26,86 zł
Wysyłka dzisiaj InPost
Elmex duraphat Pasta do zębów 51g
Produkt dostępny w magazynieProdukt dostępny

Elmex duraphat Pasta do zębów 51g

36,83 zł

Kiedy warto sięgnąć po fluorek sodu?

Preparaty zawierające fluorek sodu wykorzystuje się przede wszystkim w profilaktyce próchnicy zębów. Szczególne znaczenie mają u dzieci i młodzieży w okresie mineralizacji rozwijających się zębów. Stosowanie fluorków jest także zalecane u osób dorosłych z podwyższonym ryzykiem próchnicy, na przykład przy suchości jamy ustnej, częstym spożywaniu produktów bogatych w cukry lub w trakcie leczenia ortodontycznego.

Jak prawidłowo stosować fluorek sodu?

Najczęściej fluorek sodu stosuje się w postaci pasty do zębów. Zaleca się szczotkowanie zębów dwa razy dziennie przy użyciu preparatu zawierającego odpowiednie stężenie fluorków. U dzieci należy stosować niewielką ilość pasty, aby ograniczyć ryzyko połknięcia preparatu. W gabinecie stomatologicznym lekarz może zastosować dodatkowo żele lub lakiery fluorkowe, które zapewniają wyższe stężenie jonów fluorkowych na powierzchni szkliwa. W pastach dla dorosłych najczęściej stosuje się stężenie około 1000–1500 ppm fluorków, natomiast preparaty dla dzieci zawierają zwykle mniejsze ilości tej substancji.

Kiedy nie należy stosować fluorku sodu?

Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów z fluorkiem sodu jest nadwrażliwość na tę substancję. Ostrożność należy zachować u małych dzieci, które mogą połykać preparaty przeznaczone do higieny jamy ustnej. Nadmierna ekspozycja na fluorki w okresie rozwoju uzębienia może prowadzić do fluorozy zębów, czyli zaburzenia mineralizacji szkliwa.

Wpływ na działanie innych leków - interakcje

Fluorek sodu może wchodzić w reakcje z jonami wapnia, magnezu oraz glinu obecnymi w przewodzie pokarmowym. Powstające wówczas związki są słabiej wchłaniane, co zmniejsza biodostępność fluorków. Z tego względu preparaty zawierające fluorki nie powinny być przyjmowane jednocześnie z lekami lub suplementami bogatymi w te pierwiastki.

Bezpieczeństwo stosowania fluorku sodu

W dawkach profilaktycznych fluorek sodu uznawany jest za substancję bezpieczną. Najczęściej stosuje się go miejscowo w preparatach do higieny jamy ustnej. Problemy zdrowotne mogą pojawić się dopiero przy długotrwałym nadmiernym spożyciu fluorków, które może prowadzić do zmian w obrębie szkliwa lub tkanki kostnej.

Jak fluorek sodu wpływa na organizm?

Na poziomie komórkowym jony fluorkowe oddziałują na proces mineralizacji tkanek twardych zębów. W obecności fluorków hydroksyapatyt szkliwa przekształca się w fluoroapatyt, który wykazuje większą odporność na działanie kwasów. Jednocześnie fluorki ograniczają aktywność enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za fermentację cukrów w płytce nazębnej. Skutkiem tego jest zmniejszenie produkcji kwasów organicznych prowadzących do demineralizacji szkliwa.

Jak organizm przyswaja i eliminuje fluorek sodu

Po podaniu doustnym fluorki szybko wchłaniają się w przewodzie pokarmowym, głównie w żołądku oraz jelicie cienkim. Stopień wchłaniania zależy od obecności innych jonów mineralnych w treści pokarmowej. Po wchłonięciu fluorki krążą w osoczu i mogą być odkładane w tkankach mineralnych organizmu.

Jak fluorek sodu rozprzestrzenia się w organizmie

Po przedostaniu się do krwiobiegu jony fluorkowe transportowane są do różnych tkanek, jednak największe ich ilości kumulują się w kościach oraz zębach. Tam wiążą się z minerałami budującymi tkankę kostną i szkliwo, uczestnicząc w procesach mineralizacji. Około 50 procent wchłoniętych fluorków odkłada się w tkance kostnej i zębach, natomiast pozostała część jest wydalana głównie z moczem.

Proces przemian fluorku sodu w organizmie

Fluorek sodu nie ulega typowym przemianom metabolicznym charakterystycznym dla wielu leków organicznych. W ustroju występuje przede wszystkim w postaci jonów fluorkowych, które mogą wbudowywać się w struktury mineralne kości oraz zębów.

Proces usuwania fluorku sodu z organizmu

Główną drogą eliminacji fluorków są nerki. Wydalanie zachodzi wraz z moczem i zależy od funkcji nerek oraz stężenia fluorków w osoczu. Niewielkie ilości mogą być usuwane także z potem i śliną, jednak ich udział w całkowitej eliminacji jest niewielki.

 

Powiązane kategorie