Nimesulidum
Substancja czynna
Nimesulidum (nimesulid)
Rok pojawienia się na rynku
1985
Mechanizm działania
Działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe i przeciwgorączkowe.
Dostępne formy leku
Tabletki, granulki do sporządzania zawiesiny doustnej, zawiesina doustna, żele do stosowania miejscowego (w niektórych krajach), preparaty złożone.
Narządy i układy, na które działa
Układ mięśniowo-szkieletowy (działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne), ośrodkowy układ nerwowy (działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe).
Dyscypliny medyczne stosujące Nimesulidum
Medycyna rodzinna, reumatologia, ortopedia, stomatologia, ginekologia (ból miesiączkowy).
Wzór chemiczny
C13H12N2O5S
Kiedy warto sięgnąć po Nimesulidum?
Nimesulid stosuje się krótkotrwale w leczeniu:
- bólu o nasileniu lekkim do umiarkowanego,
- bolesnego miesiączkowania,
- dolegliwości bólowych w chorobach układu mięśniowo-szkieletowego,
- stanów zapalnych przebiegających z bólem.
Jak prawidłowo stosować — zalecane dawki i sposoby podania
Lek stosuje się doustnie, zwykle 100 mg dwa razy na dobę po posiłku, zgodnie z zaleceniami lekarza i charakterystyką produktu. Należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas (zwykle nie dłużej niż 15 dni). Granulat należy rozpuścić w wodzie bezpośrednio przed przyjęciem.
Kiedy nie należy stosować Nimesulidum?
- nadwrażliwość na nimesulid lub inne NLPZ,
- czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy,
- ciężka niewydolność wątroby,
- ciężka niewydolność nerek,
- skłonność do krwawień,
- III trymestr ciąży,
- wiek poniżej 12 lat (dla postaci doustnych — zależnie od produktu).
Ważne środki ostrożności
- Nimesulid może powodować uszkodzenie wątroby — należy przerwać leczenie przy objawach hepatotoksyczności (np. brak apetytu, nudności, ciemny mocz).
- Nie stosować jednocześnie z innymi NLPZ.
- Zachować ostrożność u osób z chorobami przewodu pokarmowego i u pacjentów w podeszłym wieku.
- Leczenie powinno być możliwie krótkotrwałe.
Wpływ na działanie innych leków — przegląd interakcji
- nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny),
- zwiększa ryzyko działań niepożądanych z innymi NLPZ i glikokortykosteroidami,
- może zmniejszać skuteczność leków przeciwnadciśnieniowych i moczopędnych,
- może zwiększać stężenie litu i metotreksatu we krwi.
Wpływ jedzenia
Zaleca się przyjmowanie preparatu po posiłku w celu zmniejszenia ryzyka podrażnienia przewodu pokarmowego. Pokarm nie wpływa istotnie na całkowite wchłanianie leku.
Bezpieczeństwo stosowania podczas kierowania pojazdami
Lek zwykle nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, jednak u niektórych pacjentów mogą wystąpić zawroty głowy lub senność. W takiej sytuacji należy powstrzymać się od prowadzenia wszelkiego typu pojazdów do momentu całkowitego ustąpienia objawów.
Bezpieczeństwo stosowania w trakcie ciąży
Przeciwwskazany w III trymestrze ciąży. W I i II trymestrze stosowanie wyłącznie po decyzji lekarza, gdy korzyści przewyższają ryzyko.
Bezpieczeństwo stosowania podczas karmienia piersią
Nimesulidum nie jest zalecany do stosowania u kobiet karmiących piersią. Dane dotyczące przenikania tej substancji do mleka kobiecego są ograniczone, jednak ze względu na właściwości farmakologiczne oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych u niemowlęcia przyjmuje się podejście ostrożnościowe.
W razie konieczności leczenia przeciwbólowego lub przeciwzapalnego w okresie laktacji należy rozważyć zastosowanie innych substancji o lepiej poznanym profilu bezpieczeństwa u kobiet karmiących. Jeśli użycie nimesulidu jest niezbędne, decyzję o terapii powinien każdorazowo podjąć lekarz po ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
Możliwe działania niepożądane
- nudności, biegunka, ból brzucha,
- wzrost aktywności enzymów wątrobowych,
- reakcje skórne,
- zawroty głowy,
- rzadko: ciężkie uszkodzenie wątroby, krwawienia z przewodu pokarmowego.
Możliwe skutki przedawkowania
Senność, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, krwawienia z przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach możliwa niewydolność wątroby lub nerek.
Jak Nimesulidum wpływa na organizm — szczegółowy opis działania
Nimesulid selektywnie hamuje izoenzym COX-2, ograniczając wytwarzanie prostaglandyn w ognisku zapalnym. Dzięki temu zmniejsza obrzęk, ból i odczyn zapalny. W mniejszym stopniu wpływa na COX-1 niż klasyczne NLPZ, co teoretycznie może ograniczać działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, choć ryzyko to nadal istnieje.
Jak organizm przyswaja Nimesulidum?
Po podaniu doustnym nimesulid wchłania się szybko i niemal całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga zwykle po około 2–3 godzinach. Biodostępność jest wysoka.
Jak Nimesulidum rozprzestrzenia się w organizmie?
Lek w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza (około 95%) i dobrze przenika do tkanek objętych stanem zapalnym. Osiąga stężenia terapeutyczne m.in. w płynie stawowym i tkankach miękkich.
Proces przemian w organizmie
Nimesulid metabolizowany jest głównie w wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450 (przede wszystkim CYP2C9). Głównym aktywnym metabolitem jest hydroksynimesulid, który również wykazuje działanie farmakologiczne. Ze względu na metabolizm wątrobowy lek może wykazywać działanie hepatotoksyczne u osób predysponowanych.
Proces usuwania z organizmu
Metabolity wydalane są głównie z moczem (około 50%) oraz z żółcią i kałem. Okres półtrwania nimesulidu wynosi zwykle około 2–5 godzin. Przy stosowaniu zgodnym z zaleceniami nie obserwuje się istotnej kumulacji leku.


