Olaflurum
Substancja czynna
Olaflurum (Olaflurum)
Rok wprowadzenia do lecznictwa
1966
Grupa farmakologiczna
Organiczne związki fluoru o działaniu przeciwpróchniczym.
Mechanizm działania
Działanie przeciwpróchnicze oraz remineralizujące szkliwo.
Dostępne formy leku
Pasty do zębów, płukanki stomatologiczne, żele fluorkowe.
Narządy i układy, na które działa
Tkanki zębów, przede wszystkim szkliwo i zębina, a także środowisko jamy ustnej.
Dyscypliny medyczne stosujące daną substancję
Stomatologia zachowawcza, stomatologia dziecięca, profilaktyka stomatologiczna.
Wzór chemiczny
C27H60F2N2O3
Kiedy warto sięgnąć po olaflurum?
Preparaty zawierające olaflurum stosuje się przede wszystkim w profilaktyce próchnicy zębów. Substancja ta jest szczególnie przydatna u osób z podwyższonym ryzykiem rozwoju ubytków, na przykład przy częstym spożyciu cukrów prostych, niewystarczającej higienie jamy ustnej lub suchości w jamie ustnej. Preparaty z aminofluorkami mogą być także stosowane u pacjentów noszących aparaty ortodontyczne.
Jak prawidłowo stosować olaflurum?
Najczęściej olaflurum stosuje się w postaci pasty do zębów przeznaczonej do codziennej higieny jamy ustnej. Zaleca się szczotkowanie zębów dwa razy dziennie przez około 2 minuty. W niektórych sytuacjach stomatolog może zalecić dodatkowe stosowanie płukanek lub żeli fluorkowych zawierających aminofluorki. Regularność stosowania ma kluczowe znaczenie dla utrzymania odpowiedniego poziomu fluorków w środowisku jamy ustnej.
Kiedy nie należy stosować olaflurum?
Przeciwwskazaniem do stosowania preparatów zawierających olaflurum jest nadwrażliwość na aminofluorki lub inne składniki preparatu. Ostrożność zaleca się u małych dzieci, które mogą połykać pastę do zębów w trakcie szczotkowania.
Wpływ na działanie innych leków - interakcje
Olaflurum stosowany miejscowo w jamie ustnej wykazuje niewielkie ryzyko interakcji z innymi lekami. W przypadku połknięcia preparatu jony fluorkowe mogą wchodzić w reakcje z jonami wapnia, magnezu oraz glinu obecnymi w przewodzie pokarmowym, co może zmniejszać ich wchłanianie.
Bezpieczeństwo stosowania olaflurum
Preparaty zawierające aminofluorki uznawane są za bezpieczne przy prawidłowym stosowaniu zgodnie z zaleceniami producenta. Działania niepożądane występują rzadko i najczęściej mają łagodny charakter. Nadmierna ekspozycja na fluorki, szczególnie w okresie rozwoju uzębienia, może prowadzić do fluorozy.
Jak olaflurum wpływa na organizm?
Na poziomie komórkowym jony fluorkowe dostarczane przez aminofluorki uczestniczą w procesie remineralizacji szkliwa. Związki te sprzyjają odkładaniu minerałów w strukturze szkliwa oraz zmniejszają tempo jego demineralizacji. Jednocześnie ograniczają aktywność enzymów bakteryjnych odpowiedzialnych za metabolizm cukrów w płytce nazębnej. Dzięki temu zmniejsza się produkcja kwasów organicznych prowadzących do uszkodzenia szkliwa.
Jak organizm przyswaja i eliminuje olaflurum?
W przypadku stosowania miejscowego w jamie ustnej większość substancji działa bezpośrednio na powierzchni zębów. Niewielka ilość może zostać połknięta i wchłonięta w przewodzie pokarmowym. Wchłonięte jony fluorkowe są następnie transportowane wraz z krwią do różnych tkanek organizmu. Około 50 procent wchłoniętych fluorków odkłada się w kościach oraz zębach.
Jak olaflurum rozprzestrzenia się w organizmie?
Po wchłonięciu jony fluorkowe mogą odkładać się w tkance kostnej oraz w rozwijającym się szkliwie zębów. Największe znaczenie kliniczne ma jednak miejscowe działanie substancji w jamie ustnej.
Proces przemian olaflurum w organizmie
Aminofluorki nie ulegają klasycznym przemianom metabolicznym w takim stopniu jak wiele leków organicznych. W organizmie dochodzi przede wszystkim do uwalniania jonów fluorkowych, które mogą wbudowywać się w struktury mineralne zębów oraz kości.
Proces usuwania olaflurum z organizmu
Fluorki obecne w organizmie eliminowane są głównie przez nerki wraz z moczem. Niewielkie ilości mogą być również wydalane z potem oraz śliną. Dzięki tym mechanizmom utrzymywana jest równowaga pomiędzy wchłanianiem a usuwaniem jonów fluorkowych.


