Uvae ursi folium
Substancja czynna
Liść mącznicy lekarskiej (Uvae ursi folium)
Rok wprowadzenia do lecznictwa
1788r.
Grupa farmakologiczna
Roślinne środki stosowane w zakażeniach i stanach zapalnych dróg moczowych.
Mechanizm działania
Działanie przeciwbakteryjne oraz ściągające w obrębie dróg moczowych.
Dostępne formy leku
Susz do sporządzania naparów, kapsułki, tabletki zawierające standaryzowany wyciąg suchy oraz preparaty złożone przeznaczone do stosowania doustnego.
Narządy i układy, na które działa
Układ moczowy, w szczególności pęcherz moczowy i cewka moczowa.
Dyscypliny medyczne stosujące substancję
Medycyna rodzinna, urologia, fitoterapia.
Wzór chemiczny głównych związków czynnych
Arbutyna: C12H16O7
Kiedy warto sięgnąć po liść mącznicy lekarskiej?
Preparaty zawierające Uvae ursi folium stosuje się wspomagająco w niepowikłanych zakażeniach dolnych dróg moczowych, takich jak zapalenie pęcherza. Mogą być pomocne przy pieczeniu podczas oddawania moczu, częstomoczu oraz uczuciu niepełnego opróżnienia pęcherza. Surowiec wykorzystuje się również w profilaktyce nawrotowych infekcji, jako element terapii wspierającej zaleconej przez lekarza lub farmaceutę.
Jak prawidłowo stosować liść mącznicy lekarskiej?
W przypadku suszu do sporządzania naparu zwykle stosuje się 1 łyżkę liścia na około 150-200 ml gorącej wody, parząc pod przykryciem przez 10-15 minut. Napar przyjmuje się 2-3 razy dziennie.
Preparaty zawierające standaryzowany wyciąg suchego liścia mącznicy stosuje się w dawkach odpowiadających 400-800 mg arbutyny na dobę, podzielonych na 2-3 porcje, zgodnie z informacją zawartą w ulotce.
Kuracja powinna trwać maksymalnie 5-7 dni. W trakcie stosowania zaleca się zwiększoną podaż płynów. Preparat działa skuteczniej przy zasadowym odczynie moczu, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania środków zakwaszających.
Całkowita dawka dobowa nie powinna przekraczać wartości zalecanych w Charakterystyce Produktu Leczniczego lub ulotce preparatu.
Kiedy nie należy stosować liścia mącznicy lekarskiej?
Nie zaleca się stosowania w ciąży, w okresie karmienia piersią oraz u dzieci poniżej 12 roku życia. Przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na składniki surowca oraz ciężkie choroby nerek. Preparatu nie powinno się stosować przewlekle ani w przypadku krwiomoczu lub gorączki, które wymagają konsultacji lekarskiej.
Wpływ na działanie innych leków - interakcje
Skuteczność działania przeciwbakteryjnego zależy od zasadowego odczynu moczu, dlatego równoczesne stosowanie środków zakwaszających mocz może osłabiać efekt terapeutyczny. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu innych preparatów obciążających wątrobę.
Bezpieczeństwo stosowania liścia mącznicy lekarskiej
Przy krótkotrwałym użyciu profil bezpieczeństwa jest korzystny. Możliwe działania niepożądane obejmują dolegliwości żołądkowo jelitowe, takie jak nudności czy ból brzucha. Długotrwałe przyjmowanie może prowadzić do podrażnienia błony śluzowej przewodu pokarmowego. Ze względu na obecność hydrochinonu nie zaleca się przekraczania rekomendowanego czasu kuracji.
Jak liść mącznicy lekarskiej wpływa na organizm
Po przekształceniu arbutyny do hydrochinonu związek ten jest wydalany z moczem, gdzie działa bezpośrednio w obrębie dróg moczowych. Na poziomie komórkowym hamuje rozwój bakterii odpowiedzialnych za zakażenia, co przekłada się na zmniejszenie objawów stanu zapalnego. Działanie ma charakter miejscowy w obrębie układu moczowego.
Jak organizm przyswaja i eliminuje liść mącznicy lekarskiej
Po podaniu doustnym arbutyna wchłania się w jelicie cienkim w stopniu umożliwiającym uzyskanie efektu terapeutycznego. Następnie w wątrobie ulega przemianie do hydrochinonu i jego metabolitów, które są wydalane z moczem.
Jak liść mącznicy rozprzestrzenia się w organizmie
Po wchłonięciu metabolity transportowane są z krwią i wydalane przez nerki, gdzie osiągają miejsce działania.
Proces przemian liścia mącznicy w organizmie
Arbutyna ulega hydrolizie oraz przemianom wątrobowym do hydrochinonu i jego sprzężonych metabolitów.
Proces usuwania liścia mącznicy z organizmu
Metabolity wydalane są głównie z moczem. W środowisku zasadowym uwalnia się aktywna forma związku, która wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe w obrębie pęcherza moczowego.


